Sawasdee Georgia – Page 8 – เที่ยวจอร์เจีย: ไข่มุกแห่งคอเคซัส Travel in Georgia: Pearl of the Caucasus

September 1, 2019

Abudelauri Lake ทะเลสาบสีฟ้าในภูมิภาค Khevsureti

ที่ต้องไปชมด้วยสายตาจึงจะรู้ว่าสวยใสยิ่งใหญ่อลังการกว่าภาพถ่ายมาก แต่ช้าก่อน !!! สถานที่แห่งนี้ไม่มีรถเข้าถึงค่ะ หากใครต้องการไปต้องมีกำลังขาที่แข็งแรงพอสมควร มีสอง 2 เส้นทางให้เลือกเดิน ได้แก่

1. Juta – Chaukhi pass – Abudelauri Lake ระยะทาง 13 กม.

นอนแถวทะเลสาบ หรือเดินต่ออีก 6-7 กม.ไปค้างคืนที่ Roshka (ไม่แนะนำเส้นทางนี้สำหรับคนที่ไม่มีประสบการณ์เดินป่า เพราะทางชันและอันตรายมาก) นักเดินป่ามืออาชีพเดินเส้นนี้ประมาณ 9-10 ชม. ส่วนมือสมัครเล่นใช้เวลาเดิน 14 ชม. แอดมินถ่ายภาพทะเลสาบได้ไม่กี่ภาพเนื่องจากเลือกเดินเส้นทางนี้ ต้องรีบทำเวลาไปให้ถึง Roshka ก่อนฟ้าจะมืด

2. Roshka – Abudelauri Lake เดินไปกลับประมาณ 12 กม.

ทั้งสองเส้นทางนี้ไม่มีร้านค้าใดๆ เราต้องเตรียมอาหารและน้ำไว้ให้เพียงพอ ส่วนห้องน้ำนั้นก็เข้าตามโขดหินหรือทุ่งหญ้าได้เลยค่ะ

ช่วงเวลาที่เหมาะการแก่การท่องเที่ยว: มิถุนายน – กันยายน

August 30, 2019

Truso valley

เส้นทางนี้เดินค่อนข้างง่าย ไม่มีความชัน ระยะทางไปกลับ ประมาณ 22 กิโลเมตร ใช้เวลาประมาณ 6 ชั่วโมง ระหว่างทางได้สัมผัสความงดงามของธรรมชาติทั้งหุบเขา แม่น้ำ ทะเลสาบ น้ำแร่ ทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ ถือว่าเป็นหุบเขาหนึ่งที่สวยงามที่สุดในจอร์เจีย

เดือนที่เหมาะแก่การท่องเที่ยว: มิถุนายน – สิงหาคม

April 24, 2019

Tbilisi’s Stonehenge

Chronicle of Georgia อนุสรณ์ประวัติศาสตร์จอร์เจีย หรือมีอีกชื่อว่า Tbilisi’s Stonehenge ตั้งอยู่บนภูเขาชานเมืองทบิลิซิ บอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับประเทศจอร์เจีย กษัตริย์ที่มีชื่อเสียง และเรื่องราวในคัมภีร์ไบเบิ้ล

ถ้าอยากไปชมพระอาทิตย์ตกดินที่นี่ ฤดูร้อนพระอาทิตย์จะลับขอบฟ้าประมาณ 2-3 ทุ่ม ส่วนฤดูอื่นๆ จะมืดประมาณ 6 โมงเย็น ข้างบนมีลมแรงพอสมควร ใครมาเที่ยวช่วงฤดูหนาว ขอให้แนะนำให้เตรียมอุปกรณ์กันหนาวให้พร้อมนะคะ

March 23, 2019

อาหารจอร์เจียในแต่ละภูมิภาค

ในแต่ละภูมิภาคของประเทศจอร์เจียมีอาหารยอดนิยมที่แตกต่างกัน โดยเฉพาะชีส ซึ่งชีสแต่ละท้องถิ่นก็จะมีรสชาติเป็นเอกลักษณ์ อาหารไม่ได้แค่บ่งบอกวัตถุดิบที่มีในท้องถิ่นเท่านั้น แต่ยังบ่งบอกถึงนิสัยใจคอของผู้คนอีกด้วย ถ้าใครมีโอกาสไปเที่ยวจอร์เจียอย่าลืมตามไปชิมอาหารท้องถิ่นตามภาคต่างๆนะคะ

ภูมิภาค Adjara

**Achma** เป็น Khachapuri ชนิดหนึ่ง มีรูปลักษณ์คล้ายลาซานญ่า
มีชีสเป็นชั้นๆ นุ่มละมุนภายนอก กรุบกรอบภายใน

**Borano** เป็นอาหารดั้งเดิมของภูมิภาค Adjara ทำด้วยชีส Adjarian คล้ายกับ sulguni และเนยเค็ม (iaghi) โดยปกติจะละลายเนย แล้วเทลงบนชีสนุ่ม ๆ ทำให้ละลายและยืดได้ ผู้คนมักเรียกเมนูนี้ว่า ฟองดูจอร์เจีย

ภูมิภาค Kakheti

**Mtsvadi** เป็นบาร์บีคิวสไตล์จอร์เจียนพิเศษเป็นอาหารจานโปรดใน Kakheti ทำจากเนื้อหมูเนื้อแกะ
หรือเนื้อลูกวัว โดยหมักเนื้อในน้ำทับทิมก่อนจะนำไปย่าง

ภูมิภาค Imereti

**Imeruli (Imeretian) Khachapuri** เป็นพิซซ่าชีสแบบคลาสสิก จากฝั่งตะวันตกของประเทศจอร์เจีย
เป็นอาหารยอดนิยมของคนจอร์เจียและชาวต่างชาติ เชื่อไหมคะว่านักท่องเที่ยวรัสเซียเข้ามาเที่ยวที่นี่เพื่อทานอาหารจอร์เจียโดยเฉพาะเลยค่ะ

คนในท้องถิ่นนี้มีอาหารเรียกน้ำย่อยที่ทำจากผักสมุนไพรและวอลนัท เรียก **pkhali**
ซึ่งมีหลากหลายชนิด เช่น ผักโขม ใบบีทรูท กะหล่ำปลี เป็นต้น
ส่วน **Nigvziani badrijani** เป็นมะเขือยาวพันมีไส้วอลนัท ใครชอบท่านผักห้ามพลาดภูมิภาคนี้นะคะ

ภูมิภาค Kartli

**Jonjoli** เป็นหนึ่งในอาหารเรียกน้ำย่อยที่มีชื่อเสียงของจอร์เจีย ทำจากยอดอ่อนจากพืชผักที่เติบโตในพื้นที่ Jonjoli มาดอง บางครั้งอาจจะผสมกับน้ำมันมะกอกหรือผักดองอื่นๆ ด้วย เช่น แตงกวา พริก หรือมะเขือเทศ

ภูมิภาค Samtskhe-Javakheti

ภูมิภาคนี้อยู่ทางทิศใต้ของจอร์เจีย มีอาหารเรียบง่าย แต่อร่อย ทำจากแป้งชิ้นเล็กๆนำไปต้ม แล้วมาคลุกเคล้ากับเนยและหอมทอด ทานคู่ matsoni (โยเกิร์ตรสจืดของจอร์เจีย)

ภูมิภาค Samegrelo

**Gebzhalia** เป็นชีสแบบนุ่มม้วน ผสมชีสนมเปรี้ยว และใบมิ้นต์
เมนูนี้รสอาจจะแปลกๆสำหรับคนเอเชีย ถ้ามาหลายท่านแนะนำให้สั่งมาจานเดียวแล้วลองชิมด้วยกันก่อนค่ะ

ภาคนี้อยู่ทางทิศตะวันตกของจอร์เจีย คนแถบนี้ชอบทานรสเผ็ด **Ajika** ทำจากจากพริกแดง กระเทียม และเครื่องเทศแห้ง หน้าตาเหมือนน้ำพริกบ้านเรา แต่ถ้าเทียบระดับความเผ็ดแล้ว อาหารบ้านเรายังถือว่าเผ็ดกว่าค่ะ

**Elarji** คล้ายๆ โจ๊ก โดยนำแป้งข้าวโพดแบบหยาบนำมาต้ม เสิร์ฟพร้อมชีส sulguni ชีสก็ละลายเข้ากันพอดี

ภูมิภาค Svaneti

ดินแดนนี้อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศจอร์เจียและเป็นที่ตั้งของหมู่บ้านที่สูงที่สุดในยุโรป
มีอาหารที่เป็นเอกลักษณ์ เช่น **Kubdari** เป็นพิซซ่าที่มีไส้ทำจากเนื้อวัวหรือเนื้อหมู ที่ชาวบ้านเลี้ยงเอง
ปัจจุบันมีการปรับประยุกต์ใส่ไส้ได้หลากหลายมากขึ้น

**เกลือ Svanuri** เป็นเกลือรสต้นตำรับ และเป็นสินค้าท้องถิ่นที่สำคัญ มีส่วนผสมของเกลือ พริกไทย กระเทียม และเครื่องเทศต่าง ๆ มีกลิ่นและรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ นำมาใช้สำหรับปรุงรสเนื้อปลา มันฝรั่ง และซุป รวมถึงใช้ปรุงอาหารแทนเกลือแกงได้อีกด้วย คนจอร์เจียชอบทานเค็ม ดังนั้นก่อนจะเติมเกลือในอาหารอย่าลืมชิมนะคะ

ภูมิภาค Abkhazia

**ไก่ย่างสไตล์ Abkhazian** กรอบนอกนุ่มใน ทานคู่กับกับซอส ajika รสเผ็ด เป็นอาหารจานเด็ดของภูมิภาคนี้ แต่ถ้าใครจะไปเที่ยวแนะนำให้เข้าจากฝั่งรัสเซียจะดีกว่า เพราะดินแดนนี้มีกรณีพิพาทอยู่ค่ะ

**Abkhazura** เป็นลูกชิ้นรสจัดจ้าน ทำจากเนื้อบดหมักด้วยเครื่องเทศนานาชนิดแล้วนำไปทอด
เป็นเมนูยอดนิยมของผู้คนริมฝั่งทะเลดำ

ภูมิภาค Racha

**Lobiani** เป็นหนึ่งในพิซซ่าจอร์เจียที่มีส่วนผสมหลักคือถั่ว Lobio
(บางที่ใส่แฮมชิ้นเล็กๆด้วย) จึงเป็นที่มาของชื่อพิซซ่าว่า Lobiani

**Shkmeruli** ไก่ทอดกระเทียมใส่ซอสครีม ว่ากันว่า
ถ้าประกอบอาหารจานนี้ในหม้อดิน “ Ketsi” จะทำให้เมนูนี้อร่อยยิ่งขึ้น

ภูมิภาค Pshavi , Tusheti และ Khevsureti

**Dambalkhacho** เป็นอาหารโบราณของผู้ที่อาศัยบนภูเขาตอนเหนือของจอร์เจีย ทำจาก buttermilk cottage cheese เมนูนี้ไม่ค่อยมีขายเพราะใช้เวลาในการทำประมาณ 1-2 เดือน
ส่วนใหญ่ผู้คนที่นี่นิยมทำเพื่อบริโภคในครัวเรือนเท่านั้น

**Tushetian guda cheese** เป็นชีสที่ทำจากนมแกะที่เลี้ยงในภูมิภาค Tusheti

**Khinkali** เกี๊ยวสไตล์จอร์เจียน หน้าตาคล้ายเสี่ยวหลงเปา ผู้คนที่นี่นิยมทำไส้จากเนื้อหมู เนื้อวัว หรือเนื้อแกะ

ภูมิภาค Guria

**พาย Gurian** ถือได้ว่าเป็นหนึ่งในอาหารที่อร่อยที่สุดในภูมิภาคนี้
มีลักษณะเป็น Khachapuri (พิซซ่าชีส) ชนิดหนึ่ง ที่มีไส้ชีสและไข่ต้ม
ชาว Gurian จะอบพายนี้ในวันคริสต์มาสออร์โธดอกซ์ (วันที่ 7 มกราคม) จึงมีอีกชื่อว่า “พายคริสต์มาส”

**Mchadi** เป็นอาหารที่นิยมมากใน Guria ทำจากแป้งข้าวโพด นำไปทอด ทานคู่กับถั่ว Lobio และชีส Mchadi

ภูมิภาค Tskhinvali

การไปชิมอาหารจอร์เจีย ขอแนะนำว่าให้ไปซื้ออาหารแต่ละชนิดจากภูมิภาคนั้นๆ และซื้อในย่านที่ผู้คนท้องถิ่นรับประทาน ไม่ใช่ย่านท่องเที่ยว แล้วคุณได้สัมผัสรสชาติอาหารแบบดั้งเดิมในราคาที่ไม่แพงเลยค่ะ

Photo credit: georgianjournal

January 26, 2019

แม่น้ำ 5 สายที่สวยงามที่สุด ในประเทศจอร์เจีย

1. Alazani

ไม่มีคำอธิบายรูปภาพ — Photo credit: Elena Odareeva

แม่น้ำ Alazani เป็นแม่น้ำที่ไหลผ่านเทือกเขาคอเคซัส เป็นแม่น้ำสายหลักของแม่น้ำ Mtkvari ในรัฐตะวันออกและไหลผ่าน 351 กิโลเมตร ส่วนหนึ่งของเส้นทางนี้เป็นพรมแดนระหว่างจอร์เจียและอาเซอร์ไบจาน และเป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในจอร์เจีย

2.Aragvi

ในภาพอาจจะมี ภูเขา, สถานที่กลางแจ้ง, ธรรมชาติ และ น้ำ — Photo credit: digitalmuseum

แม่น้ำสองสีในประเทศจอร์เจีย มีความยาว 112 กิโลเมตร เกิดจาก แม่น้ำ White Aragvi ไหลมาจากเมือง Gudauri กับแม่น้ำ Black Aragvi ซึ่งเป็นแม่น้ำสายหลักของเมือง Gudamakari โดยแม่น้ำสองสายนี้ไหลมาบรรจบกันที่เมือง Pasanauri

3.Enguri

ในภาพอาจจะมี ภูเขา, ท้องฟ้า, สถานที่กลางแจ้ง, ธรรมชาติ และ น้ำ — Photo credit: Mamuka Kobakhidze

แม่น้ำ Enguri เป็นแม่น้ำทางตะวันตกของจอร์เจีย มีความยาวประมาณ 213 กิโลเมตร มีต้นกำเนิดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของ Svaneti ใกล้กับเขต Racha และมีบทบาทสำคัญในการจัดหาไฟฟ้าพลังน้ำให้กับชุมชน

4.Mtkvari

ในภาพอาจจะมี ต้นไม้, ท้องฟ้า, ต้นพืช, ภูเขา, สถานที่กลางแจ้ง และ ธรรมชาติ — Photo credit: Badri Vadachkoria

ต้นแม่น้ำ Mtkvari มาจากทางตะวันออกเฉียงเหนือของตุรกี โดยไหลผ่านตุรกีไปยังจอร์เจีย จากนั้นไปยังอาเซอร์ไบจานลงสู่ทะเลสาบแคสเปียน ความยาวทั้งหมดของแม่น้ำคือ 1,515 กิโลเมตร

5.Rioni

ในภาพอาจจะมี ท้องฟ้า, ต้นไม้, สถานที่กลางแจ้ง และ ธรรมชาติ — Photo credit: peter.velthoen

แม่น้ำ Rioni เป็นแม่น้ำสายหลักของจอร์เจียตะวันตก มีต้นกำเนิดในเทือกเขาคอเคซัสในภาคเหนือของ Racha และไหลไปทางตะวันตกสู่ทะเลดำทางเหนือของเมือง Poti รวมถึงผ่าน เมือง Kutaisi มีความยาวทั้งหมด 327 กิโลเมตร

December 26, 2018

เดินทางจาก Tbilisi ไป Mestia

สำหรับท่านที่ต้องการเดินทางไป Mestia จากเมืองหลวงนั้นสามารถเดินทางด้วยระบบขนส่งสาธารณะมีให้บริการที่ station square 2 ทาง คือ

1.รถตู้ รถออก ประมาณ 16:00-17:00 แนะนำให้ไปจองล่วงหน้าก่อนเดินทางสองสามวันเพราะรถอาจจะเต็ม

2.รถไฟรอบกลางคืน Tbilisi-Zugdidi 21:45 และ 22:15 แล้วต่อรถตู้จาก Zugdidi ไป Mestia แอดมินแนะนำเดินทางด้วยวิธีนี้เพราะจะได้ประหยัดค่าที่พักไปอีกหนึ่งคืนค่ะ โดยจองล่วงหน้าก่อนเดินทางสองสามวัน

ส่วนสายการบินที่บินไป Mestia สามารถเช็คได้จาก https://ticket.vanillasky.ge/

December 23, 2018

วิถีคนเลี้ยงแกะแห่งคอเคซัส

ขณะที่เรากำลังจะเข้าสู่ยุค 5Gในอีกไม่ช้า อีกมุมหนึ่งของโลกท่ามกลางความสลับซับซ้อนของเทือกเขาคอเคซัส ยังคงมีวิถีชีวิตดั้งเดิมซ่อนอยู่ แอดมินมีเรื่องราวของคนเลี้ยงแกะมาเล่าสู่กันฟังค่ะ

ช่วงตุลาคมของทุกปี คนเลี้ยงแกะใน Tusheti ซึ่งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศจอร์เจีย จะอพยพฝูงแกะนับพันตัวจากภูเขาสูงชันมายังที่ราบ โดยผ่านเส้นทางที่คดเคี้ยว อันตราย ใช้เวลาเดินทางทั้งหมด 3 วัน ภาพที่จะนำเสนอต่อไปนี้ ถูกบันทึกไว้เมื่อปี 2017 โดยมีช่างภาพ ชื่อ Amos Chapple จาก Radio Free Europe ถ่ายภาพไว้ตั้งแต่เริ่มออกเดินทางจนกระทั่งสิ้นสุดการเดินทาง ดังต่อไปนี้

ในชุมชน Tusheti ช่วงฤดูร้อนมีหญ้าสีเขียวขจีเหมาะสำหรับฝูงแกะแทะเล็ม แต่เมื่อฤดูใบไม้ร่วงมาเยือนในช่วงต้นเดือนตุลาคมคนเลี้ยงแกะใน Tusheti จะเริ่มอพยพฝูงแกะลงสู่ที่ราบก่อนที่ความหนาวจะเข้ามาปกคลุม

การเดินทางเริ่มต้นจากการมุ่งหน้าสู่ Abano Pass ที่มีความสูงถึง 2,800 เมตร
ซึ่งช่วงเช้าเดินบนถนนที่ใช้คดเคี้ยวผ่านทะเลสาบอัลไพน์ วิวงดงามเช่นนี้ยากที่คนภายนอกจะได้เห็น

ในการอพยพครั้งนี้มีฝูงแกะจำนวน 1,200 ตัว และชายเลี้ยงแกะหลายสิบคน โดยพวกเขาจะใช้เวลาสามวันจากหมู่บ้านไปยังที่ราบ

สมาชิกใหม่และน่าเอ็นดูของทริปนี้ คือ สุนัขพันธุ์จอร์เจียวัยสามเดือนที่ถูกแม่ทิ้งไว้ ชื่อ “Georgik”

Georgik วิ่งไปพร้อมกับฝูงแกะ ข้ามทางลำธารเล็กๆ ที่ไหลมาจากภูเขา

ผู้นำคนเลี้ยงแกะในทริปนี้ คือ Sulkhan Gigoidze เมื่อเขาอายุ 29 ปี ได้ลาออกจากสถาบันเทคนิคมาเป็นคนเลี้ยงแกะ ด้วยเหตุผลว่า ไม่ต้องการอยู่ท่ามกลางผู้คน

สุนัขจอร์เจียสายพันธุ์โบราณ ทำหน้าที่ต้อนฝูงแกะให้เดินเป็นระเบียบและปกป้องฝูงแกะจากหมาป่า

พวกเขากำลังปีนขึ้นสู่ Abano Pass ซึ่งเป็นถนนสายหนึ่งที่ในอันตรายที่สุดในโลก ซึ่งอุปกรณ์ในการต้อนฝูงแกะมีเพียงไม้และสุนัขเท่านั้น

กลุ่มคนเลี้ยงแกะได้หยุดพักรับประทานอาหารกลางวัน ประกอบด้วย Khingali ไส้ชีสแกะ (คล้ายเสี่ยวหลงเปา) ขนมปัง และปลากระป๋อง

ชายเลี้ยงแกะแบ่ง “ chacha” เหล้ารสเข้มข้นที่ทำจากวัตถุดิบที่เหลือจากการผลิตไวน์ ในการดื่มแต่ละครั้งพวกเขาจะชนแก้ว โดยครั้งแรกดื่มให้ภูเขาลูกนี้ สองดื่มให้แขกผู้มาเยือน และสามดื่มให้เพื่อนผู้เสียชีวิตเมื่อไม่นานมานี้บนถนนที่พวกเขากำลังจะเดินทางไป

สมาชิกบางตัวอายุน้อยเกินกว่าที่จะเดินทางด้วยตัวเอง แต่ก็ต้องเดินทางหนีความหนาวไปที่ราบพร้อมกับฝูงแกะ

ฝูงแกะเดินเบียดเสียดไปตามถนนแคบ ๆ โดยมีสุนัขคอยต้อนและป้องกันภัยจากหมาป่า

ระหว่างทางได้พบรถกวาดถนน นั่นเป็นนิมิตหมายว่าหนทางข้างหน้ากำลังมีหิมะตกหนัก

ประมาณร้อยละ 85 ของแกะฝูงนี้เป็นเพศเมีย แกะ Tusheti มีชื่อเสียงเรื่องเนื้อแน่นและนุ่ม ส่วนขนแกะนั้นมีลักษณะหยาบเกินกว่าที่จะนำไปขาย มักจะถูกเผาทิ้งหลังจากตัดเสร็จ แกะสายพันธุ์นี้มีชั้นไขมันอยู่เหนือขาหลังซึ่งทำหน้าที่เป็นพลังงานสำรองชนิดหนึ่ง แกะแต่ละตัวมีราคาประมาณ 2,000 บาท

เมื่อพวกเขาเดินทางต่อไปก็มีฝนตกปรอย และหิมะตกหนักขึ้นเรื่อยๆ

ลมหนาวโหมกระหน่ำมายังฝูงแกะ เมื่อไม่มีที่พักพิง พวกเขาทำได้เพียงต้อนฝูงแกะไปข้างหน้าเพื่อที่จะได้รับความอบอุ่นจากที่ราบโดยเร็วที่สุด

เมื่อเดินถึงจุดที่ปิดถนน พวกเขาต้องเดินเลี่ยงมาทางลาดชันที่มีหิมะ ค่อนข้างลื่น จึงต้องใช้ไม้ช่วยค้ำขณะเดิน

ฝูงแกะกลับมาที่ถนนอีกครั้ง แต่เป็นช่วงสั้น ๆ ซึ่งการแข่งกับเวลาก่อนที่ความมืดจะมาเยือนในไม่ช้า

Georgik เหนื่อยล้า ง่วงนอน และหวาดกลัวที่จะเดินบริเวณลาดชันของภูเขา ชายเลี้ยงแกะจึงช่วยพาข้ามเส้นทางที่คดเคี้ยวนั้น

ฝูงแกะเดินตามแนวต้นไม้ แล้วกระโดดลงมาทางลาดจากที่สูงชันได้อย่างไม่น่าเชื่อ

ยามตะวันรอนอ่อนแสง เด็กเลี้ยงแกะมือใหม่ก็เริ่มอ่อนล้า

12 ชั่วโมง ผ่านไป พบว่าแกะหายไป 8 ตัว
ชายเลี้ยงแกะคาดว่าแกะที่บาดเจ็บ หรืออ่อนล้าอาจจะถูกหมาป่าคาบไป

ตอนกลางคืนกลุ่มคนเลี้ยงแกะ สร้างแคมป์ที่พัก และดื่ม chacha ก่อนจะไปขดตัวในถุงนอน
ส่วน Georgik ตัวน้อย ได้แอบเข้าไปซุกตัวอยู่ในถุงนอนของชายเลี้ยงแกะคนหนึ่ง

สีสันของฤดูใบไม้ร่วงบนทางลาดชันของภูเขาในภูมิภาค Tusheti

วันต่อมาฝูงแกะย้ายเข้าสู่งที่ราบ สิ่งที่สำคัญอันดับแรกสำหรับคนเลี้ยงแกะ
คือ การดื่มเบียร์เย็น ๆ จากร้านค้าในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง

ฝูงแกะจะใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์ในทุ่งหญ้าแห่งนี้เพื่อทำความคุ้นเคยกับสภาพอากาศ จากนั้นจะเดินทางต่อไปอีกประมาณ 200 กม. ไปยังทุ่งหญ้าบริเวณชายแดนประเทศอาเซอร์ไบจาน

การเดินทางที่ยากลำบากที่สุดของ Georgik ผ่านพ้นไปแล้ว และในฤดูใบไม้ผลิพวกเขา
จะการเดินทางกลับสู่ภูเขาบนเส้นทางเดิม ในเวลานั้นเขาจะเป็นสุนัขที่โตเต็มที่
ซึ่งจะตัวใหญ่เกินกว่าจะแอบเข้าไปในถุงนอนของคนเลี้ยงแกะอีกต่อไป

Photo credit: Amos Chapple / Radio Free Europe / Radio Liberty

December 12, 2018

ความสัมพันธ์ทางการทูต ไทย – จอร์เจีย

เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2561 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พระราชทานพระราชวโรกาสให้ เอกอัครราชทูตวิสามัญผู้มีอำนาจเต็มแห่งจอร์เจียประจำประเทศไทย เฝ้าทูลละอองพระบาท ในโอกาสเข้ารับตำแหน่ง
เนื่องจากประเทศไทยไม่มีสถานทูตจอร์เจีย เอกอัครราชทูตท่านนี้จึงปฏิบัติหน้าที่ประจำอยู่ที่กรุงนิวเดลี

ก่อนหน้านี้ถ้าชาวจอร์เจียจะมาเที่ยวประเทศไทยต้องใช้วีซ่า แต่ตอนนี้มีประกาศออกมาแล้วว่า ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ปี 2562 เป็นต้นไป นักท่องเที่ยวจอร์เจียสามารถทำวีซ่า on arrival ได้เป็นเวลา 15 วันค่ะ (แต่คนไทยเรายังคงไปเที่ยวจอร์เจียได้เป็นปีไม่ต้องมีวีซ่านะคะ)

ในภาพอาจจะมี 4 คน, ผู้คนกำลังยืน, ดอกไม้, สถานที่กลางแจ้ง และ ธรรมชาติ

เมื่อเดือนมีนาคม ในปีเดียวกันนี้ สมเด็จพระเทพฯ เสด็จฯ ไปทอดพระเนตรอารามจวารี มหาวิหารสเวทีสโคเวลี สวนพฤกษศาสตร์แห่งชาติจอร์เจีย และเขตเมืองเก่ากรุงทบิลิซิ

Photo credit: Ministry of Foreign Affairs of Georgia, Tazo Darchidze

December 9, 2018

Katskhi เสาหินปูนเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ

เสา Katskhi เป็นเสาหินปูนเกิดขึึ้นเองตามธรรมชาติ ตั้งอยู่ที่หมู่บ้าน Katskhi มีความสูงประมาณ 40 เมตร

บนเสาหินนี้มีซากโบสถ์ คาดว่าสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 6 และ 8 ซึ่งก่อนศาสนาคริสต์จะเข้ามาเผยแผ่นั้น ชาวบ้านต่างเคารพบูชาเสาหินนี้ว่าเป็นเทพพระเจ้าแห่งความอุดมสมบูรณ์

ต่อมาแม้ว่าชาวบ้านนับถือคริสต์ศาสนา ก็ยังศรัทธาและเชื่อว่านี่เสาหินนี้เป็นสถานที่ที่ทำให้คนสามารถเข้าถึงพระเจ้าได้ค่ะ ที่เสาหิินปรากฏคำจารึกซึ่งเขียนในคริสต์ศตวรรษที่ 13 กล่าวว่าชาวบ้านต่างเคารพบูชาว่าเป็นเสาแห่งชีวิต และเป็นสัญลักษณ์ของ True cross (ไม้กางเขนที่ใช้ตรึงพระเยซู) ต่อมาเสาหินแห่งนี้ถูกทิ้งร้างหลังจากการบุกรุกของออตโตมัน เหลือเพียงแค่ซากโบสถ์เท่านั้นค่ะ

ในปี 1995 นักบุญ Maxime Qavtaradze ได้เข้าไปหลบภัย และปฏิบัติธรรมอยู่อย่างสันโดษ ต่อมาหลังจากท่านมรณะภาพไปแล้ว (ขอใช้ศัพท์แบบชาวพุทธนะคะ) ได้มีการบูรณะโบสถ์และสร้างโบสถ์ใหม่เพื่ออุทิศให้ท่าน

ปัจจุบันมีนักบวชท่านอื่นอาศัยอยู่ โดยท่านปีนลงบันไดเหล็กมาข้างล่างสัปดาห์ละหนึ่งครึ่ง เพื่อพบปะศาสนิกชน โดยใช้เวลาปีนลงมาประมาณ 20 นาที และมีอาสาสมัครคอยช่วยส่งเสบียงอาหารและเครื่องใช้ผ่านรอกขึ้นไปให้ท่าน

Photo credit: My best place around the world

October 4, 2018

Mutso หมู่บ้านในตำนาน ปราการบนหินผา

Mutso เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ใน Khevsureti ตั้งอยู่บนหินผาสูง 1880 เมตร ในสมัยยุคกลางมีป้อมปราการประมาณ 30 แห่ง เพื่อป้องกันภัยจากศัตรูผู้รุกราน

ในภาพอาจจะมี ภูเขา, สถานที่กลางแจ้ง และ ธรรมชาติ — Photo Credit Nika Antidze

มีตำนานเล่าว่า ชาวบ้านในหมู่บ้านแห่งนี้บูชาเทพ ชื่อ Broliskalo และเชื่อว่าตนเป็นทหารกองทัพศักดิ์สิทธิ์ มีหน้าที่ปกป้องสมบัติล้ำค่าซึ่งมีผู้คนนำมาถวายแด่เทพ Broliskalo มานานนับศตวรรษ ผู้คนยังเชื่อว่า สมบัติดังกล่าวยังถูกเก็บอยู่เพื่อรอคอยการกลับมาของเทพ Broliskalo

ในภาพอาจจะมี ภูเขา, ท้องฟ้า, สถานที่กลางแจ้ง และ ธรรมชาติ — Photo Credit Nika Antidze

หมู่บ้านนี้ถูกทิ้งร้างหลายร้อยปีเนื่องจากกาฬโรค ตามธรรมเนียมโบราณของชาว Khevsureti หากมีผู้ป่วยจากโรคระบาด ชาวบ้านจะนำร่างไปไว้ในบ้านหินริมเชิงเขา แล้วปล่อยให้เสียชีวิตโดยไม่มีการฝัง เพื่อป้องกันการระบาดของโรค ปัจจุบันหมู่บ้านแห่งนี้จัดเป็นมรดกทางวัฒนธรรมสำคัญแห่งหนึ่งในประเทศจอร์เจีย